Mei 2019

30-04-2019

Deze maand deel 3 van het verhaal van Ferdi Görgülü over een eerlijke kans, oefenstof, voetbalontwikkeling, de drie P’s en meer.

Een eerlijke kans

‘Iedereen verdient een eerlijke kans om zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen. Laat ik vooropstellen dat ik enorm veel respect heb voor alle vrijwilligers die zich bij verenigingen voor de jeugd inzetten. Zij moeten eigenlijk ook geholpen worden. Als dat gebeurt, kunnen zij ook iets voor de kinderen betekenen. Ik wil met onze voetbalacademie bereiken dat kinderen bij ons evenveel kansen krijgen als kinderen in de jeugdopleiding bij een BVO. Om er eventueel later als profspeler hun brood mee te verdienen. Bij ons zijn ook een paar jongens die bij een BVO (Emmen, Groningen) net buiten de boot zijn gevallen. Maar ze hebben wel de ambitie om ooit professional te worden. Daarom zijn ze hier. Ze hebben de bereidheid om in zichzelf te investeren. Zonder dat zouden ze nooit meer aanhaken.’ Het verklaart de enorme gedrevenheid en enthousiasme waarmee Ferdi zijn verhaal vertelt. ‘Dat moet ook. Kijk, het kost heel veel energie. En tijd. Maar het geeft je ook enorm veel voldoening. Vooral als je van de kinderen én hun ouders een positieve terugkoppeling krijgt.’ Zonder dat ouders lopen te pushen, zijn er kinderen bij die al voor het derde of vierde jaar meedoen. Ze willen zélf graag. Dan doe je wel iets goed als voetbalacademie. Niet alleen zeggen wat je doet, maar vooral ook doen wat je zegt. Maak je in de praktijk waar wat je in theorie belooft? Na een ochtend observeren kan ik niet anders concluderen dan dat het er superprofessioneel aan toe gaat. ‘Natuurlijk horen we dat zelf ook wel als we aan het opruimen zijn bijvoorbeeld. Ik wil zelf ook leren bijvoorbeeld. Gisteren gaven we een clinic. Dan wil ik naderhand ook verbetersuggesties. Niet alleen maar complimenten. Ik ben voor mezelf voortdurend op zoek naar uitdagingen.’

Oefenstof en voetbalontwikkeling

‘De basis bij de voetbalontwikkeling is de (beheersing van de) techniek. Oefenstof gebaseerd op de Wiel Coerver-methode.’ Als ik memoreer dat bij Jan Kortes voetbalschool het gedachtegoed van Wiel Coerver ook leidend was, zegt de oudste Görgülü zich vooral te focussen op z’n eigen voetbalacademie. ‘Nee, ik wist dit echt niet.’ Een toevalligheid? ‘Ik vind dat als je een speler technisch beter wilt maken, daarvoor de Wiel Coerver-methode veruit het geschiktst is. Je bewerkstelligt een grondige basis. Wij hanteren dit bij het aanbieden van de oefenvormen. Balbeheersing is een absolute basis. Als je de bal kan laten doen wat jij wilt, als je controle hebt over de bal, dan ben je op het veld gewoon heer en meester. Maar het is niet alleen techniek. Fysieke gesteldheid, mentale weerbaarheid en natuurlijk aanleg/talent, zijn belangrijk. Op onze voetbalschool zie je veel (niveau) verschillen. Wij hebben een heldere visie hoe hier mee om te gaan. Ik vertelde je al over de indeling van de diverse groepen. Wij kijken goed hoe de kinderen het doen en delen ze op basis van onze waarnemingen op niveau in. Iedereen kom zo optimaal tot z’n recht. We hebben een groepsapp en hierin bespreken we zaken als bijvoorbeeld progressie. Ook op basis van bijvoorbeeld vanochtend gaan we met een paar spelertjes switchen. Je wilt ze optimaal uitdagen. Je zag het vanmorgen bij een baloefening. Een echte Wiel Coerver-oefenvorm. Op zich een saaie oefening maar we brengen het uitdagend. Verzaakt iemand, dan moet de hele groep langer door. Balcontrole, reactiesnelheid, handelingssnelheid, alles komt voorbij.’ Ik stel een vraag over het straatvoetbal van vroeger. Jonge en wat oudere kinderen speelden gewoon met en tegen elkaar. Je leerde om te gaan met weerstand. Hoe is dat nu? ‘Ik geloof wel in een competitie indeling op basis van leeftijd. In een jaar tijd kun je als speler door middel van trainingen en wedstrijden veel aangereikt krijgen. Bij de 7-, 8- en 9-jarigen, kun je zo grote verschillen krijgen. Dan maakt een leeftijdsjaar veel verschil. De gedachte van een indeling op basis van fysiek (lengte) zie ik niet zitten. Langere jongens leggen het vaak af tegen technisch vaardiger kleinere jongens. Het gaat er vooral om spelertjes uit te dagen en beter te maken. Hoe we als staf ervoor zorgen dat we onszelf verbeteren? We kijken in de keuken bij anderen en gaan cursussen volgen. Ik zelf heb TC-3 gehaald, anderen willen dit ook gaan doen. En alle trainers die bij de voetbalschool zijn aangesloten, hebben een BVO verleden. Als we met z’n zessen de koppen bij elkaar steken, kunnen we een aardig boompje over voetbal opzetten. We kunnen aardig sparren.’

Plezier, passie en prestatie

Ik vraag Ferdi naar de samenwerking met Veendam 1894. Wordt er bijvoorbeeld iets gedaan met het JOP (Jeugd Opleidings Plan) van Veendam? ‘Nee, dat niet. Maar ik ben sinds dit jaar jeugdcoördinator bij 1894. De voetbalschool was er al langer. Binnenkort zal ik daar eens induiken. Het plan ligt er volgens mij alweer een tijdje.’ De drie P’s zijn leidend bij de jeugdopleiding van Veendam 1894. De eerste P is van plezier. Ferdi: ‘Dat is het allerbelangrijkste. Als een kind er geen plezier in heeft dan komt het niet verder. Dan komen ze hier ook niet op zondagochtend. Hoe je dat bereikt? Door het leuk te maken. Een trainer is daarin een belangrijke factor. Je moet een goede balans zien te vinden tussen lol hebben (grapjes maken) en serieus bezig zijn met je sport.’ De tweede P van passie zie ik ook heel nadrukkelijk bij Ferdi. ‘De dingen doen met hart en ziel.’ De laatste P heeft te maken met prestatie. ‘Als de eerste twee aanwezig zijn, komt de prestatie vanzelf. Niks gaat vanzelf, maar als je de dingen doet met plezier en passie, kun je iets bereiken als je dat per se wilt. Hoewel deze P’s me aanspreken, wil ik me eerst verder verdiepen in dat jeugdplan. Voordat ik het hier ga ophemelen of afkraken. Daar kan me op dit moment geen evenwichtige mening over vormen.’

Voetbalacademie Parkstad heeft niet te klagen over belangstelling. Hebben jullie een maximum aan het aantal deelnemers? ‘We hanteren het als volgt. Vandaag waren we met acht jeugdtrainers. Gedurende de komende cyclus van tien trainingen kunnen we hierover beschikken. Het streven is ernaar om steeds twee trainers bij een oefening te hebben met zeven à acht kinderen. Als we beschikken over zes trainers, dan is het ongeveer vier kinderen per trainer. Dus voor beide trainingsgroepen hebben we het dan over 48 kinderen. Mochten er meer aanmeldingen zijn, dan kijken we of we met een extra trainer een subgroep kunnen formeren. Maar anders is het gewoon vol. We willen natuurlijk ons speerpunt van individuele aandacht wel waar kunnen maken.’

Individuele benadering

Görgülü: 'We willen de individuele benadering wel waar kunnen maken'

Volgende maand deel 4 van het verhaal van Ferdi Görgülü over smartgoals, de voetbaltoekomst , het nieuwe sportpark De Langeleegte en meer.

Veendam 1894 doet zichzelf tekort in Muntendam

28-04-2019

Vooraf stond er nogal wat op het spel. De geelzwarten zouden zich bij een overwinning in deze inhaalronde weer aan kop van de ranglijst van de derde klasse B kunnen nestelen. Anderzijds kon Muntendam de punten in strijd om lijfsbehoud goed gebruiken. Maar zoals het verleden al vaker uitwees, een wedstrijd tussen beide voetbalburen staat altijd op zich. Omdat de heen-ontmoeting aan De Langeleegte nogal ontsierd werd door een kaartenregen, besloot de KNVB in ieder geval op voorhand deze zondagmiddag neutrale assistent-scheidsrechters aan te wijzen. Om daarmee een eventuele angel tot het ontsporen van de burentwist er bij voorbaat al uit te halen. Het bleek te werken. Er ontspon zich een uiterst sportief duel. De leidsman in het blauw liet voetballen waar het kon en greep in waar het moest.

Line-up

De line-up bij Muntendam-Veendam 1894 op 28 april 2019

Voordat de in groten getale aanwezige toeschouwers er erg in hadden, floot de uitblinkende arbiter al voor rust. In het eerste bedrijf gebeurde niet al te veel. Veendam probeerde te controleren en Muntendam loerde op een counter. Aan Veendamzijde leverde het een paar goede kansen op voor topscorer Marnix Kolder en rechtervleugelaanvaller Jasper Bijl. Maar beiden vonden een uitstekende Muntendammer doelman tegenover zich. Aan de andere kant onderscheidde Veendamkeeper Indy de Ruijter zich ook een paar keer positief bij Muntendammer tegenstoten.

Derby

Je kon vooraf merken dat er bij beide teams wat spanning op deze derby stond

De brilstand bij rust kwam aardig overeen met het spelbeeld. Veendam was de beter voetballende ploeg, Muntendam daarentegen scherp in de duels en de omschakeling.

Veendam Fanatics

Ook bij deze wedstrijd zorgden de Veendam Fanatics voor sfeer

Na de pauze veranderde er weinig aan het wedstrijdbeeld. Muntendam voortdurend strijdend en knokkend voor een goed resultaat. De Parkstedelingen probeerden voetballend zich een overwicht te creëren. Oud-Veendam 1894-trainer Hans Kamphuis, die als belangstellende langs de lijn stond, verwoordde het als volgt: ‘Toch zit er meer gif in bij de zwart-witten. De strijdlust spat eraf. Ik mis bij Veendam een creatieve strateeg op het middenveld en zoek naar een plan achter het voetbal bij de geelzwarten.’ Na de wedstrijd zal Veendams oefenmeester Joud Boufarra het me duidelijk maken. Het was een fase waarin er enkele grote kansen te noteren waren. Marnix Kolder draaide zich een paar keer knap vrij, maar steeds was de Muntendammer doelman een té grote sta-in-de-weg. Ook Winston de Jonge ging alleen op de goalie van de gastheren af. Hij koos ervoor de bal breed te leggen op de mee sprintende Lorenzo Langeland, maar had beter voor eigen succes kunnen gaan. Helaas voor de Veendammers leverde deze levensgrote mogelijkheid geen doelpunt op. In de 23ste minuut na rust viel de openingstreffer aan de andere kant. Muntendammer Eddie Schoenmaker ontdeed zich gemakkelijk van een paar verdedigers en knalde droog raak in de verste hoek. Veendamdoelman Indy de Ruijter was kansloos.

Teleurstelling

Teleurstelling na weer een gemiste kans van Veendam 1894

Ondanks een paar behoorlijke kansen voor de geelzwarten, waaronder een kopbal van Marnix Kolder in de slotfase die rakelings naast ging, waren het de Muntendammers die na 90 minuten uiteindelijk de drie punten konden bijschrijven. Zij hadden daarmee uitstekende zaken gedaan om klassenbehoud, Veendam daarentegen morste drie dure punten in de race om het kampioenschap.

Weinig aandacht voor de bal

Weinig aandacht voor de bal

Concentratie

Concentratie bij zowel verdedigers als aanvallers

Een aangeslagen, maar zeker niet wanhopige, Veendamtrainer Jouad Boufarra analyseerde het na afloop uiterst realistisch: ‘De gelukkigste heeft vanmiddag gewonnen. We wilden de controle pakken in de wedstrijd. We hebben gestreden voor wat we waard waren. Zeker zeven grote kansen hebben we gekregen. Ja, en als je er daarvan niet ééntje benut, dan doe je jezelf ernstig tekort. Kijk, het was een sportieve wedstrijd – dat mag ook weleens gezegd worden – waarbij we rustig onze kansen moesten afwachten. Je weet dat Muntendam inzakt en loert op de counter. Ik begrijp dat bij ons soms de verleiding groot is om de lange bal te hanteren. Zeker als daar iemand als een Marnix Kolder staat. Maar daarin moet je geduldig en slim zijn. In de rust heb ik met een dubbele wissel aan de linkerkant ons positiespel beter willen maken.’ Dan strijdbaar: ‘Hoe ik de komende drie wedstrijden zie? Kijk, als we hier vanmiddag van het veld zouden zijn gespeeld, dan zou ik me zorgen maken. Dat is niet zo. Het is nu zaak om deze teleurstelling te verwerken, de wonden te likken, maar er over twee weken weer te staan tegen SVZ. Inderdaad, we hebben het behalen van het kampioenschap niet meer in eigen hand. We staan nu twee punten achter op Annen. Het enige belangrijke is dat we naar onszelf kijken en in onze drie resterende wedstrijden een zo goed mogelijk resultaat halen. En dan maar hopen dat Annen ergens punten laat liggen. Anders hebben we altijd nog de nacompetitie.’

Even controle bij Muntendam

Even controle bij Muntendam

Corner

Ruben Wolthuis legt de bal pasklaar op het hoofd van medespeler Marnix Kolder die rakelings naast zal koppen