De fabriek van mijn vader

Omslag De fabriek van mijn vader

In 2012 verdwijnt de aardappelmeelfabriek DWM/Avebe voorgoed uit het straatbeeld van Veendam. Sinds de oprichting in 1871 door drie Veendammer ondernemersfamilies - Duintjer, Wilkens en Meihuizen - was DWM een belangrijke werkgever in de regio. Vele generaties groeiden op met die fabriek aan het Oosterdiep. Ook auteur Klaas Fleurke. “Alles wat zich op de fabriek afspeelde kregen we thuis mee. De fabriek was er altijd.”

Om de geschiedenis van DWM (later Avebe) en vooral ook de verhalen van oud-werknemers niet verloren te laten gaan schreef hij ze op. Bijzondere momenten, talrijke anekdotes en vooral die bijzondere sfeer heeft hij in deze beeldrijke uitgave weten vast te leggen. Ook stelde hij die ene prangende vraag: waarom moest juist deze vestiging van het Avebeconcern de deuren sluiten?

Parallel aan de geschiedenis van de aardappelmeelfabriek beschrijft Fleurke die van de Veendammer voetbalclub. De club had een grote verbondenheid met DWM/Avebe. Evenals bij de fabriek hing ook het voortbestaan van de betaald voetbalvereniging meermaals aan een zijden draadje.

De fabriek van mijn vader is een herinnering aan de verdwenen aardappelmeelindustrie in Veendam en een eertbetoon aan alle mensen die er gewerkt hebben of er op welke manier ook mee te maken hebben gehad.

Boekgegevens

Gepubliceerd 2012
ISBN 9789052945323
Boekformaat A4 staand gebonden
Pagina's 192
Foto's ca. 300
Oplage 1000
Prijs € 29,95
Uitgeverij Profiel Bedum
Redactie en begeleiding Boekenmakelaar Suzanna van der Laan

Kopen

Het boek is onder andere te bestellen via uitgeverij Profiel en via bol.com.

Verkoopcijfers

Uitgeverij Profiel meldde dat er tot 1 maart 2016 al 602 ‘DWM/AVEBE pareltjes’ over de toonbank gingen.

Boekgegevens

Gepubliceerd 2012
ISBN 9789052945323
Boekformaat A4 staand gebonden
Pagina's 192
Foto's ca. 300
Oplage 1000
Prijs € 29,95
Uitgeverij Profiel Bedum
Redactie en begeleiding Boekenmakelaar Suzanna van der Laan

Kopen

Het boek is onder andere te bestellen via uitgeverij Profiel en via bol.com.

Verkoopcijfers

Uitgeverij Profiel meldde dat er tot 1 maart 2016 al 602 ‘DWM/AVEBE pareltjes’ over de toonbank gingen.

Recensies

In de vijfentwintigste editie van de Veenkoloniale Volksalmanak schreef directeur Hendrik Hachmer van het Veenkoloniaal Museum in Veendam een lovende recensie:

In 2012 werd de productielocatie DWM/AVEBE te Veendam voorgoed stil gelegd en ontmanteld. Dit feit was voor Klaas Fleurke aanleiding om een boek te schrijven over deze fabriek en hij gaf het als hoofdtitel mee 'De fabriek van mijn vader.' Zijn vader was, zo blijkt, meer dan 40 jaar verbonden aan DWM en hij betrok in 1960 met zijn gezin de opzichterswoning aan de Willemsstraat. Een woning midden tussen de fabrieksgebouwen. De schrijver bracht er zijn jeugd door. Bij het samenstellen van het boek ging Klaas Fleurke niet over één nacht ijs. Hij sprak met diverse oud-werknemers, nazaten van directieleden en speurde in archieven en kranten, maar het zijn vooral de persoonlijke verhalen die in het boek de hoofdmoot vormen. Dat maakt dit boek zeer lezenswaardig, maar in al die persoonlijke verhalen schuilt ook een gevaar. Fleurke onderkent dit en schrijft in het voorwoord dat in de herinneringen van mensen altijd leemtes zitten, blinde vlekken, onjuiste jaartallen en persoonsverwisselingen. Waar mogelijk heeft hij dit proberen te verifiëren door bronnen te raadplegen en andere personen de vraag voor te leggen. Tijdens de gesprekken confronteert Fleurke de geïnterviewden soms met de bronnen. Dat levert verrassende wendingen op. Ook maakt hij voorafgaand aan de interviews een soort karakterschets en soms voel je de twijfel van de auteur: had ik deze man wel moeten benaderen en bij de interviews met nazaten van de directie voel je soms nog het oude patroon: baas versus ondergeschikte. Als een soort gele draad loopt door het boek het verhaal van de voetbalclub Veendam. Deze club was volgens de auteur zo nauw met de fabriek verbonden dat die niet in het verhaal mocht ontbreken. Wat mij betreft is dit verhaal gewoon een ander boek waard. Klaas Fleurke sluit het boek op zeer verrassende wijze af. Hij geeft het laatste woord aan zijn moeder, die een groot deel van haar leven op het fabrieksterrein sleet. Fleurke schrijft: 'Het is een goede gewoonte dat moeders altijd het laatste woord hebben'. Een geniale inval voor een boek met als titel 'De fabriek van mijn vader' en dus ook een alleraardigste epiloog van een zeer leesbaar boek.

Hendrik Hachmer

Media

Radio-interview RTV Noord

Foto's DWM/Avebe fabriek

Fotograaf Patrick Beukelman uit Zwolle maakte een professionele en sfeervolle fotoreportage van de verlaten, leegstaande en vervallen DWM/Avebe fabriek in Veendam. Hij heeft de prachtige zwart-wit foto’s op zijn website geplaatst: www.urbanexploration.nl