Maart 2026
01-03-2026
Veendam 1894 laat Helpman blauwtje lopen: 1-2
Valentijnsdag
Op Valentijnsdag was Veendam 1894 niet zo van het uitdelen van presentjes. De voetbaldate op Sportpark de Esserberg was beslist geen liefde op het eerste gezicht tussen beide verenigingen. Het was maar goed dat er een mediator was in de persoon van scheidsrechter Peter van der Werf, anders waren de voetbalgeliefden Helpman en Veendam 1894 met een fikse ruzie uit elkaar gegaan. De ontmoeting verliep redelijk harteloos zonder dat het gelukkig echt uit de hand liep. De eindstand van 1-2 was al bij rust bereikt. De geelzwarten beslisten het duel door twee knappe goals van spits en topscorer Dinand de Jonge halverwege het eerste bedrijf. De echte Veendammer fans kregen bijkans een hartverzakking omdat het tot op het laatst ontzettend spannend bleef. Het was in de slotfase hangen en wurgen, maar het lukte de formatie van trainer Mac Andrew toch om de minimale winst veilig te stellen. Maar oh, wat ging het moeizaam. Het was met de hakken over de sloot. Iemand zei na de wedstrijd: ‘Het was nait best hè, moar wel drei punten!’ Zo was het precies.
Het tweede doelpunt van topscorer Dinand de Jonge in beeld gebracht. Hierna verzuimden de Veendammers om door te drukken. Het bracht de geelzwarten in de loop van de wedstrijd nog aardig in de problemen.
Verbaal
Veendam 1894 trof op een koude maar zonovergoten 14de februari van 2026 een pittig en aardig voetballend Helpman tegenover zich. De 4-0 winst vorige week tegen stadgenoot TKB had de ploeg van trainer/coach René Wollerich zichtbaar vertrouwen gegeven. Niet alleen voetballend maar ook verbaal liet het zich de gehele wedstrijd gelden. Arbiter Van der Werf moest er bijkans horendol van worden. Het kwam Helpman-aanvoerder Tim van Dorp na herhaaldelijke aanmerkingen op de leiding later in de tweede helft op geel te staan.
God van de goals
De Parkstadformatie daarentegen had vanwege de weersomstandigheden al vier weken geen competitiewedstrijd meer gespeeld. In de confrontatie tegen de runner-up in 3R was het zichtbaar. Het team miste ritme en vastigheid. Desalniettemin kreeg het in de eerste fase van de wedstrijd de betere kansen. Via aanvaller Winston de Jonge kregen de Langeleegteboys een paar mogelijkheden waarbij hij één keer zijn broer Dinand over het hoofd zag en voor eigen succes ging. Via een klutsbal leken de gasten toch de score te openen maar verdediger Kai Baas haalde met een spectaculaire omhaal de bal van de doellijn. Toch schoot Cupido raak. De Romeinse god van de liefde was deze keer de Veendammer god van de goals: Dinand de Jonge. Een goede aanval ging eraan vooraf. Veendams goaltjesdief werd aangespeeld in de zestien en draaide knap bij twee tegenstanders weg en tikte de bal beheerst in de verre hoek. Helpman-doelman Levi Bos was kansloos.
Nonchalant en frivool
Na deze 0-1 drukte de uitclub door. Drie minuten na de voorsprong was de perfecte voorzet van de onvermoeibare box-to-boxspeler Mark Wijnsema. De afronding van Dinand de Jonge was sensationeel en verraste daarmee niet alleen zichzelf maar ook vriend én vijand. Tot ieders verbazing lag de bal zomaar in het mandje. Door deze twee geweldige bevliegingen van de speersnelle aanvaller staat de teller voor hem dit seizoen al op 17 doelpunten. Na deze 0-2 verzuimden de gasten om echt door te drukken. Er brak een fase aan waarin niet iedereen meer even scherp was aan Veendam-zijde. Ook in de verdediging permitteerden ze zich enkele frivoliteiten en veroorloofden enkelen zich soms nonchalant te reageren op situaties. Helpman profiteerde optimaal van een paar slordigheden met het afdwingen van standaardsituaties. Alleen de jeugdige en gretig acterende linkerflank-speler Melvin Tehubijuluw van Veendam 1894 leek zich te onttrekken aan hautaine trekjes. Vol overgave bestreek hij de volledige linkerkant.
Een spelsituatie op het middenveld tijdens de wedstrijd op het kunstgrasveld op Sportpark De Esserberg. Een Helpman-speler troeft de Veendammers Winston de Jonge en Sam Kamphuis in een duel af.
Waarom tikkie terug?
Kan iemand mij trouwens ook uitleggen waarom je zo vaak moet terugspelen op de doelman? Oké, een keertje uit nood lijkt me het geen probleem maar als het te pas en te onpas plaatsvindt, begint het te irriteren. Is er dan te weinig beweging in de ploeg? Zijn er vooruit dan onvoldoende afspeelmogelijkheden? Tja, en wat gebeurt er dan? Negen van de tien keer geeft de keeper een lange uittrap. En negen van de tien keer ben je de bal dan kwijt. Maar goed; dit terzijde. Wat mij betreft stellen ze een maximum in van het geven van terugspeelballen op de goalie. Kunnen trainers hun spelers niet verplichten om voetballende oplossingen vooruit te zoeken? Volgens mij wordt het spel dan (veel) aantrekkelijker. Ik een hekel aan tikkie breed, tikkie terug voetbal? Risicoloos voetbal? Goed geraden.
Aansluitingstreffer
In plaats van dat de Veendammers uitliepen naar een grotere voorsprong maakte de thuisclub de aansluitingstreffer. Eerlijk gezegd voelde je dit een beetje aankomen. De Veendammer matadors riepen het over zichzelf af. Kort voor rust kwam Helpman helemaal terug in de wedstrijd. Een standaardsituatie - vrije trap - was de aanleiding en Willem Sturge liet Veendam 1894-doelman Roy Mos vissen.
Appelleren en ageren
Na de thee bij een 1-2 achterstand ging Helpman nadrukkelijk op zoek naar de gelijkmaker. Een kopbal van Helpman-speler Jan van Essen scheerde rakelings langs de lat. Doordat de thuisclub meer en meer ging drukken, kreeg het elftal van trainer Armand Mac Andrew ruimte in de omschakeling. Een haarscherpe counter bracht prijsschutter Dinand de Jonge in een goede positie. Zijn precies geplaatste bal in de verre hoek leek doel te treffen maar door zich maximaal te strekken wist Levi Bos deze inzet te neutraliseren. Rond de 70ste minuut kwam Ryan de Bruijn de tegenvallende Sam Kamphuis aan Veendam-zijde aflossen. Ook in die fase was de onpartijdige Van der Werf –“ik heb geen VAR”- het reageren, appelleren en ageren van Helpman-zijde helemaal beu en trok de eerder genoemde gele prent. Tien minuten later bracht trainer Mac Andrew nog een paar jonge verse krachten in. JO-17 speler Twan Sanders mocht zijn debuut in de hoofdmacht maken en ook Mohammad Mustafa van JO-19 kwam binnen de lijnen. Zij vervingen voorin de gebroeders De Jonge. En achterin verving Koen Kort Jeremy van Dijk. In de eindfase ging Helpman va-banque spelen. Het was voor de Oost-Groningers billenknijpen en er deden zich enkele hachelijke situaties voor in de zestien van doelman Roy Mos. Maar met onder meer een katachtige reflex wist hij zijn doel schoon te houden. Het leverde zijn team drie belangrijke punten op. Daarmee verstevigt Veendam 1894 met 27 punten uit 13 wedstrijden de derde plek op de ranglijst en staan ze er in de tweede periode met 13 uit 5 op een tweede plaats uitstekend voor.
Veendam 1894 had er in omschakelmomenten meer uit moeten halen. Op de foto is Helpman-doelman Levi Bos in deze scrimmage de situatie de baas.
Jeugdige debutant
Na afloop vraag ik in de gang van de kleedkamers de jeugdige debutant Twan Sanders (2010) wat hij van zijn korte invalbeurt vond. Vanuit de Veendammer kleedruimte klinkt luid het inmiddels bekende partyrepertoire. Twan: ‘Ik heb denk ik wel veel energie gebracht. Veel druk zetten, ze moe maken. Ja, we hadden het op het laatst wel zwaar. Dat is wel een tandje hoger dan in JO 17-1. Er wordt met meer energie gespeeld. Wat mijn ambitie is? Ja, natuurlijk in de toekomst in het eerste elftal te voetballen. Het voelt goed dat ik nu mijn debuut heb gemaakt. En mooi dat het een overwinning oplevert!’
‘We moeten bijblijven’
Daarna vraag ik Veendam 1894-hoofdtrainer Armand Mac Andrew hoe hij de moeizame winst had ervaren. Mac: ‘Nee, dit was geen wedstrijd voor hartpatiënten. Ja, op het laatst hadden we het nog heel moeilijk. Dit wat trouwens een wedstrijd die we veel eerder in het slot hadden kunnen gooien. Zij namen op een gegeven moment heel veel risico en in de counter hadden we veel meer moeten doen. Dan zijn we te onrustig. En daardoor blijft het heel lang spannend. In met name de eerste helft hadden we er meer uit moeten halen. Rommelig? Ja, dat klopt wel. Het is ook een pittige tegenstander. Dat vond ik in de thuiswedstrijd van ons ook hoor. Toen wonnen we weliswaar met 5-0 maar vond ik ze zeker niet slecht. Het doel vandaag was: drie punten. We moeten bijblijven, in ieder geval tot 4 april. Dan spelen we tegen Wildervank. Dat zou dan weleens om de tweede periode kunnen gaan. Daar gaan we voor. Ja, precies: win zulke wedstrijden als vandaag maar eens. De laatste drie tegenstanders is het niet gelukt. Ze winnen niet voor niks dik van TKB. Ze hebben een goed voetballend ploegje. We hebben een paar weken niet gevoetbald. Dat merkte je. Vooral in de opbouw van achteruit. We kregen alle ruimte maar kozen toch steeds voor de lange bal. En dat zie ik liever niet. Want je speelde de bal steeds in de ruimte waar zij een overtal hadden. Dat is niet handig. We maakten een fantastische eerste goal, maar er is nog wel werk aan de winkel.’
Veendam 1894 verliet na afloop van de wedstrijd opgelucht het veld. Mark Wijnsema wordt door Helpman-trainer René Wollerich gefeliciteerd met de drie punten.
Veendam 1894 houdt koppie erbij tegen DVC
Een ijzige poolwind joeg op de avond van de 19de februari van het jaar 2026 over de legendarische Langeleegte. Vanwege de weersomstandigheden werd het inhaalduel van de geelzwarten tegen de Damsters niet in het stadion gespeeld maar op het goed bespeelbare kunstgrasveld op het Leer- en Sportpark in de Parkstad. Veendam 1894 won zeer verdiend met 3-0 van DVC Appingedam.
Thuisblijvers ongelijk
De snijdende en straffe oostenwind stond in de lengterichting van het veld. Uw verslaggever arriveerde tegen half negen toen de wedstrijd al een klein half uurtje onderweg was. Vanuit een behaaglijke vanBeresteyn-theaterzaal waar muziekschoolmusici klassieke muziek ten gehore brachten, was de overgang naar een kille en koude kunstgrasaccommodatie in de buitenlucht nogal een wereld van verschil. Het was natte-neuzen-, thermo-ondergoed- en dubbele hoofdbedekkingsweer. Alleen de echte supporters waren bij de snorrende kachels vandaan gegaan. Alle thuisblijvers kregen echter ongelijk.
Geen valse noot
Waar de musici in de ensembles lieten zien dat ze samen in een orkest uitstekend konden harmoniëren, voerden de Veendammer voetbalsterren de kleumende toeschouwers een hartverwarmende voorstelling voor. Onder leiding van dirigent Mac Andrew realiseerden de geelzwarten een bijna perfecte uitvoering. DVC Appingedam werd met 3-0 geklopt en er was nagenoeg geen valse noot te horen.
Op de foto vieren de Veendammers een van de drie doelpunten die ze maakten tegen de bezoekers uit Appingedam. Alle goals waren uitstekende teamtreffers en werden gemaakt met het hoofd.
Dominant
Bij aankomst van uw verslaggever stond Veendam 1894 al met 1-0 voor. Volgens een paar Damster toeschouwers was na een kwartier de thuisclub overheersend en dominant. Uw razende reporter noteerde alleen een omhaal van DVC-speler Leon Hesling maar de bal verdween naast het doel van Roy Mos. Winston de Jonge teisterde namens de Oost-Groningers nog van afstand de onderkant van de lat na een soepele aanval.
Martin Drent
Onder de nieuwsgierige toeschouwers bevond zich ook oud-profvoetballer Martin Drent. Volgend seizoen is hij in Appingedam hoofdtrainer. Op de website van DVC is te lezen dat Martin Drent blij is om als trainer/coach weer terug te zijn in Groningen. Een Damster volger liet mij weten: ‘Ze hebben volgens mij vooral een ‘naam’ binnengehaald.’ Martin Drent is natuurlijk geen onbekende in het voetbalwereldje. Hij stond als voetballer drie seizoenen bij profclub BV Veendam onder contract. In de seizoenen ’92-’93, ’05-’06 en ’06-’07 speelde hij in totaal 76 duels voor de geelzwarten en wist 18 keer het net te vinden. Later werd hij trainer van de B-1 en is hij ook nog commercieel medewerker geweest bij de Veenkoloniale betaaldvoetbalclub. Drent werd de oudste doelpuntenmaker in de clubhistorie. Ook hij verschool zich op deze uiterst koude voetbalavond langs de lijn in dikke winterjas met capuchon. Hij was later lovend over het spel van de thuisvereniging.
Bananenflanken
Veendam 1894 drukte de overmacht in de tweede helft uit in nog twee prachtige doelpunten. De afstemming onderling in het plaatselijke voetbalorkest was uitstekend in balans. Verdedigend stond het als een huis. De middenlinie met de sterk spelende aanvoerder Ramon de Jong, de balvaste Irfan Jukovic, de deze keer gretig spelende Sam Kamphuis en de onvermoeibare Mark Wijnsema telde alleen maar zeer ruime voldoendes. En voorin waren de aanvallers Winston en Dinand de Jonge voortdurend dreigend. Rond de 70ste minuut was de aanval grandioos. Sam Kamphuis bediende Koen Kort die een ‘Manfred Kaltz-voorzet’ afleverde. Deze Duitse ex-profvoetballer kwam als rechtsback ook vaak offensief mee op. Hij wordt gezien als de uitvinder van de zogenaamde “bananenflanke”: een bal wordt met effect geraakt en levert een kromme bal op die als het ware in een boogje om de tegenstander heen de medespeler bereikt. In dit geval was dat Winston de Jonge die de afgemeten voorzet alleen maar hoefde binnen te knikken. DVC-doelman Olaf Kiewiet had het nakijken. Na deze 2-0 kwamen er enkele wissels in. Lorenzo Langeland, Mo en Peter Piening kwamen voor Winston de Jonge, Ramon de Jong en Sam Kamphuis. Een paar minuten later gaf de behendige Mohammad Mustafa de gedroomde assist op het hoofd van Mark Wijnsema die de bal vlak langs de goede kant van de paal knikte. Wederom was DVC-goalie Olaf Kiewiet kansloos. Kort na deze derde treffer van de gastheren vroeg diezelfde keeper aan mij hoe lang het nog was. Ondanks dat hij enkele schoten van Melvin Tehubijuluw en Lorenzo Langeland knap pareerde, begon hij het toch koud te krijgen.
Periode
Kort daarna floot arbiter Johan Doornbosch, die de wedstrijd leidde in de geest van profscheidsrechter Bas Nijhuis en dus veel toeliet en veel liet doorspelen, voor het einde. Veendam 1894 kon wederom drie punten bijschrijven. Het komt daarmee op 30 punten uit 14 wedstrijden en staat stevig op de derde plaats van de ranglijst. Ook doet het nog volop mee voor de strijd om de tweede periode die over 9 wedstrijden gaat. Hiermee staat het ook op een derde plek met 16 uit 6 kort onder Groen Geel (heeft al een periode) en Wildervank met 18 uit 6. De ontknoping kan weleens heel interessant worden. Volgende week gaan de Veendammers naar Corenos in Roodeschool, daarna ontvangt het thuis Hoogezand en op 4 april volgt de apotheose en kan de periodetitel thuis tegen Wildervank beslist worden.
Veendams topscorer Dinand de Jonge ging na afloop van de inhaalmatch tegen DVC in de ijzige poollucht aan De Langeleegte even op de foto. Hij maakte tegen Appingedam alweer zijn 18de treffer van dit seizoen. Op de vraag waar dit eindigt reageerde de trefzekere spits terughoudend.
Echte teamtreffers
Ik bevraag topscorer Dinand de Jonge kort na afloop van de inhaalmatch tegen de Damsters naar zijn bevindingen van de wedstrijd en die eerste zo belangrijke treffer, die uw verslaggever helaas net gemist heeft. Ondertussen lopen we vanaf het kunstgrasveld, waar nog steeds die oostelijke en snijdende poolwind over jaagt, naar de kleedruimtes. Dinand: ‘Het waren vanavond drie doelpunten met het hoofd. Drie echte en mooie teamtreffers vanavond. Mijn openingsgoal? Volgens mij kwam de aanval over links. Irfan Jokovic gaf de bal aan Koen Kort. Die gaf een voorzet op maat waar ik alleen maar tegenaan hoefde te lopen met mijn hoofd. Klopt, ik maakte mijn 18de goal.’ Als ik Dinand er op attent maak dat het meer dan de helft is van de totale productie in 14 duels (Veendam 1894 heeft na vanavond 34 voor en 12 tegen) en hem vraag waar dit naartoe gaat, reageert hij terughoudend. In de derde klasse R heeft hij alleen nog Groen Geel-aanvaller Rob van der Leij voor zich met 20 doelpunten, maar die heeft een wedstrijd meer gespeeld. Dinand: ‘Tja, waar dit naartoe gaat? Een gevaarlijke vraag. Ja, we zijn pas net een wedstrijd over de helft van de competitie. Ik wilde dit seizoen er meer maken dan vorig seizoen. Zei ik 20 doelpunten voor aanvang van dit seizoen? Nou, dan kunnen we dit wel opschroeven tot 25. Moet lukken toch?’
De waterleliedans
‘Of wij als spelers iets gemerkt hebben van de kou? Vooral als je twee keer uit de kleedkamer komt. Dan is het goed fris. Terwijl ik eigenlijk meer van het mooie weer ben. Ach, het belangrijkste voor vandaag was dat we deze wedstrijd zouden winnen. Zeker waren we vanavond gretig, scherp, fel, gedreven, agressief en noem maar op. We hebben ze zeker in het begin volledig overdonderd. En zeker als het koud weer is. Vanaf het begin vol gas geven. We zitten nu in een fase waarbij de punten bijna dubbel gaan tellen. Nee, het klopt dat DVC bijna niets had in te brengen vanavond. Bij rust hadden we al met twee of drie nul voor moeten staan. Dan gooien we de confrontatie al op slot. Bij 1-0 kunnen zij zomaar een keer per ongeluk scoren en kan het nog een heel vervelende wedstrijd worden. Wij gedreven spelen? Ja, we zijn natuurlijk lang uit ons ritme geweest. Maar wat je zegt: we waren gretig. Heel anders dan in de tweede helft van afgelopen zaterdag.’ We zijn inmiddels bij de kleedkamer. Dinand lachend: ‘Ik hoor de Waterleliedans alweer!’
Een tevreden trainer
Ik loop na afloop van de wedstrijd vanuit de kleedkamer samen met Mac Andrew door de snijdende kou naar het clubgebouw van de geelzwarten en ik feliciteer de hoofdtrainer in een warme bestuurskamer met de overwinning. We gaan tegenover elkaar zitten en ik zeg dat ik denk dat er een tevreden trainer tegenover me zit. Mac: ‘Ja, het is onze derde overwinning na de winterstop en het is de beste serie die ik tot nu toe hier heb meegemaakt, denk ik. Vier zeges op rij. Vanavond drie kopgoals. Ja, daar trainen we op. Voorzetten op maat en perfect afgerond. Ik een tevreden trainer? Absoluut. Dat heb ik in de rust ook aangegeven. Vanaf het begin zaten we er goed op. Al vanaf de eerste minuut zat er heel veel energie in. We hebben er vol druk op gezet. Vooraf hebben we afgesproken hoe we dat zouden doen. Waar en hoe. Mooi dat ik dat herkenbaar terugzag. Van de tegenstander en van de nieuwe hoofdtrainer van DVC voor volgend seizoen kreeg ik dit terug. Die zei: wat een mooie frisse ploeg. Zeker was het een verschil met afgelopen zaterdag. Waar ik vooral blij van word is dat het herkenbaar is. Dat is waarop we trainen. De achterlijn halen, voorzetten en afronden.’
De selectie op de foto toonde zich op een ijskoude donderdagavond een ‘mooie frisse ploeg’. Dat was zeker een verschil met afgelopen zaterdag. Hoofdtrainer Armand Mac Andrew verwoordde dit als volgt: ‘Hier word ik blij van. Dit is waarop we trainen. De achterlijn halen, voorzetten en afronden.’
Soms te gehaast
Ondertussen schuiven meerdere stafleden aan waaronder Veendam 1894 assistent-trainer Swawek Andrzejewski die bevestigend reageert. ‘Dit is geen toeval. De jongens zien dit ook en dat geeft vertrouwen’. Mac: ‘De spelers zeggen zelf ook: mooi hè, hier hebben we op getraind. Jij genoten van ons spel? Aan de andere kant ben ik ook kritisch. Ik vind de 3-0 nog te weinig. We waren soms nog even te gehaast met de eindpass. In de omschakeling kwamen we heel goed door. We pakten heel veel tweede ballen op. Dan kregen we de ruimte om het uit te spelen maar waren soms te gehaast. Dat is eigenlijk het enige puntje van kritiek. Verdedigend stond het goed. Koen Kort manifesteerde zich nadrukkelijk en speelde fantastisch. Ook Melvin Tehubijuluw deed het geweldig. Centraal stond het goed met Yorick Zuur en Jeremy van Dijk.’ Laatstgenoemde speler viel op omdat hij durf en lef toonde. Mac: ‘Ja, hij durfde in te schuiven. Precies, hij nam verantwoordelijkheid en durfde vooruit te spelen. En dat alles tegen een goede ploeg als DVC. Het is een goed voetballend team. Dat zag je aan de momenten als ze er even uitkwamen. Dan was het tik, tik, tik. Heb je in de tweede helft geen uitgespeelde kans voor ze gezien? Dat klopt wel, want bij ons stond het gewoon hartstikke goed en compact. Ons spel hartverwarmend ondanks de winterse kou? Mooi zo. Ook onze tegenstander was vol lof over ons. Fantastisch hoe jullie voetballen. De overwinning is dik verdiend. We blijven mooi bij zo.’
Nog één kritisch puntje
Misschien heb ik nog één kritisch puntje als ik Mac Andrew vraag of ze niet teveel afhankelijk zijn van vooral één scorende man in de persoon van Dinand de Jonge die er al 18 heeft inliggen. Stel dat hij een keer uitvalt. Mac: ‘We hebben nog genoeg achter de hand, haha. Nee, hier hebben we het al eerder over gehad. Onze middenvelders moeten meer goals maken. Inderdaad moeten ze meer diepgang hebben. Ik vind dat zij tot nu toe te weinig doelpunten maken.’
Oproep: gezocht oud-voetballers van BV/SC Veendam
Voormalig teammanager van BV Veendam, Harm Hensens, is op zoek naar ex-profvoetballers van oud-betaaldvoetbalclub Veendam voor het spelen van een paar wedstrijden tegen amateurclubs VV Alteveer en Wagenborger Boys.
Het is de bedoeling dat er in Alteveer op 16 mei 2026 en op 12 juni 2026 in Wagenborg gevoetbald gaat worden tussen de plaatselijke voetbalverenigingen en een selectie van Oud-Veendamspelers.
Heel veel bekende namen staan op de selectiefoto uit 2005 van BV Veendam. Een aantal van hen zal meespelen in de wedstrijden met Oud-Veendam tegen de amateurs van Alteveer en Wagenborgen. (Foto Peter Panneman)
Harm Hensens legt uit: ‘Er hebben al verschillende oud-Veendamprofs toegezegd te willen komen voetballen. Onder meer Mitch Apau, Lars Hutten, Angelo Cijntje, Tom Overtoom, Erwin Buurmeijer, Armand Mac Andrew, Johnatan Opoku, Bert Stokkingreef, Theo Timmermans, Remco van der Veen, Guus de Vries, Lucien Sahetapy, cultheld Martin Drent, oud-international Ruben Schaken en de legendarische Rob McDonald hebben te kennen gegeven dat ze graag willen voetballen met Oud-Veendam tegen deze amateurclubs. Ook oud-clubarts Henk Veentjer is van de partij. Maar Joop Gall (trainer/coach) en ik zijn op zoek naar meer ex-Veendamprofs die mee willen voetballen. Vooral de wedstrijd tegen Wagenborger Boys is extra bijzonder omdat dit de laatste jaren meestal de eerste oefenwedstrijd van het seizoen was. Hier druipt dus de Veendammer voetbalnostalgie vanaf. Vandaar onze oproep.’
Oud-BV/SC Veendamvoetballers die het leuk vinden om mee te spelen, kunnen contact opnemen met Harm Hensens (06-21209645).
In de laatste jaren van het betaalde voetbal in de Parkstad oefenden de Veendammer profvoetballers voor het eerst tegen Wagenborger Boys. Op de foto is het de seizoensopening van 2010/2011. In Wagenborgen feliciteren de spelers elkaar na een score met vlnr Niek Loohuis, Pavel Cmovs, Haaije Feenstra en Angelo Cijntje. (Foto uit archief BV Veendam/Jane Wessels)
Veendam 1894 teleurstellend gelijk bij Corenos (1-1)
De zevende competitiewedstrijd voor de tweede periode, die eerder werd afgelast vanwege de weersomstandigheden, leverde de Veendammers op een kille, regenachtige en winderige laatste dag in februari 2026 op een zwaar veld in Roodeschool slechts een moeizame remise op. Na het laatste fluitsignaal van de jubilerende scheidsrechter Rozema stond er een 1-1 stand op het scorebord.
Beproeving
Aan het einde van de voorjaarsvakantie op het Sportpark in het dorp vallend onder de gemeente Het Hogeland lukte het de formatie van hoofdtrainer Armand Mac Andrew maar niet om voorbij de laagvlieger in klasse 3R te komen. Gezien het voetballende kwaliteitsverschil tussen beide ploegen waren de geelzwarten het aan hun stand verplicht om drie punten mee naar huis te nemen. Hoe anders verliep deze confrontatie die én voor de voetballers én toeschouwers een behoorlijke beproeving was.
Zompige grasmat
Was Veendam 1894-trainer/coach Mac Andrew na de vorige wedstrijd lyrisch over het spel van zijn mannen, deze keer moet hij zeer teleurgesteld zijn geweest over de uitvoering van het strijdplan op een bijzonder zware en zompige grasmat. Tel daarbij op een striemende en geselende wind die in de lengterichting van het open en hobbelige kleiveld joeg en u voelt al aan dat van goed voetbal nauwelijks sprake kon zijn. Ook waren enkele Veendammer basisspelers absent waaronder Koen Kort en Sam Kamphuis. En Ramon de Jong was vanaf de tweede helft pas inzetbaar. Verheugend daarentegen was de terugkeer van aanvaller Robert Nullmeyer die in de basis kon starten. In de met 4-1 gewonnen heenwedstrijd, de openingswedstrijd van het seizoen, maakte hij de 90 minuten niet vol, deze keer wél.
Het voetballen was op het open gelegen Corenos Sportpark in Roodeschool vanwege de weersomstandigheden een ware beproeving.
Wapperende vlaggen
De vlaggen wapperden op het Sportpark Roodeschool angstaanjagend. De buiige regen striemde van tijd tot tijd. Wie doe je er een plezier mee om op een slecht veld onder deze barre weersomstandigheden een voetbalwedstrijd af te werken? Of het met de noordelijke ligging van Roodeschool te maken heeft? Denk het niet. Een leuke vraag is of Corenos de meest noordelijk gelegen voetbalvereniging van Nederland is op het vaste land. Nou, bijna. VV Noordpool UFC uit Uithuizen ligt nog iets noordelijker maar ook VV Warffum, Omlandia (Ten Boer) en NEC Delfzijl komen net als Corenos aardig in de buurt.
Bijzondere jubileum
De enige die een echt leuke middag had, was arbiter van dienst Martin Rozema. Hij werd in het zonnetje gezet vanwege het fluiten van zijn 350ste wedstrijd. Hij vertrouwde me toe dat het er inmiddels 354 zijn. De fluitist werd rondom dit bijzondere jubileum gevolgd door de camera van RTV Noord. Dan weer stond Stefan Bleeker bij het veld dan weer zocht hij met zijn camera de overkapping bij de kantine op. Net als uw verslaggever ter plekke.
Scheidsrechter van dienst, Martin Rozema, wordt in het zonnetje gezet vanwege het fluiten van zijn 350ste wedstrijd.
Wind mee
Veendam 1894-aanvoerder Jeremy van Dijk, die weer met zijn kompaan Dion Beks in het centrum van de verdediging speelde, koos bij de toss om eerst met de straffe wind mee te voetballen. De Oost-Groningers deden in de eerste helft niets met dit voordeel als het al een voordeel is. Zoals verwacht parkeerde Corenos de spreekwoordelijke bus en loerde op de omschakeling. Na een minuut of tien kwamen ze er gevaarlijk uit maar Veendam 1894-doelman Roy Mos kon een afstandsschot van Danelso Pesiwarissa tegen de wind in ternauwernood tot corner verwerken. Daarmee gaf de fysiek sterke thuisclub van trainer/coach Marco Pesiwarissa al een visitekaartje af. Pas na een half uur was er het eerste schot van afstand van de Veendammers. Irfan Jukovic joeg de bal een paar meter over het doel. Kort erop was er een van de weinig succesvolle aanvallen van de bezoekers. Mark Wijnsema gaf de voorzet en spits Dinand de Jonge kopte rakelings voorlangs.
Kluitjesvoetbal
Daarna ontstond een soort van kluitjesvoetbal zoals je dat bij de F-jes ziet. Iedereen is daar waar de bal zich bevindt. Het werd een uiterst smal speelveld zodat er voor de geelzwarten geen doorkomen aan was. Iedereen trok aan Veendamzijde naar binnen. Dit was koren op de molen van de stugge Roodeschoolsters. Strijdend voor iedere meter probeerden ze het de Langeleegteboys het snelle combinatievoetbal onmogelijk te maken. De mee opgekomen linkervleugelverdediger Melvin Tehubijuluw schoot nog een keer voorlangs. Maar dit waren zo’n beetje de Veendammer wapenfeiten. Zo rond de 50ste minuut (dus de vijfde minuut van de blessuretijd in de eerste helft) zocht uw verslaggever de warme kantine op om even een sanitaire stop te gaan maken in de veronderstelling dat het bij een 0-0 ruststand zou blijven.
Vanwege de soms striemende regen kon het publiek schuilen in de overkapping voor de kantine waar de wedstrijd vanaf een afstand droog kon worden gevolgd.
Penalty
Maar niets bleek minder waar. Diep in de blessuretijd liep Corenos-keeper Dennis Carretero Seinhorst in het bezit van de bal zomaar Veendam-spits Dinand de Jonge omver in het zestienmetergebied. Leidsman Rozema kon niets anders dan een penalty toekennen aan de gasten. Diezelfde Dinand de Jonge verzilverde uiterst koel dit cadeautje: 0-1. Een mooie opsteker op slag van rust voor de formatie van Mac Andrew. Zou je denken.
Man mét sigaar
Na de thee worstelde Veendam 1894 tegen de wind in. Ramon de Jong was in het veld gekomen voor Dion Beks. Er vonden enkele omzettingen plaats. Het overwicht van de geelzwarten was gigantisch maar tot echt uitgespeelde kansen kwam de ploeg maar niet. De gastheren bleven maar loeren op dat ene kansje of die ene fout. In die zin hadden ze de wind mee. Een van de thuisclubspelers haalde weer eens niet een bal die te ver met de wind mee werd gedragen en trok uit frustratie de cornervlag van de stok. Even later kwam er een terreinknecht (mét een enorme sigaar in zijn mond) aan om de vlag er weer aan te maken. Het leverde de nodige hilariteit op omdat bij de ingang van het Sportpark een bord hangt waarop staat: Dit is een rookvrij terrein, haha.
Een fragment uit de wedstrijd waarbij centrumverdediger Dion Beks namens Veendam 1894 het vijandelijke doel koppend probeert te bereiken.
Lange uittrap
Halverwege de tweede helft brengt trainer Mac Andrew twee wissels om vooral die tweede Veendammer goal af te dwingen. De jeugdspelers Twan Sanders en Nijs Colly komen in het veld voor Lorenzo Langeland en Winston de Jong. Bijna liet Roy Mos zich als doelman verrassen door een uittrap van zijn collega aan de andere kant. De bal kreeg door de wind zoveel vaart mee dat de stuit op de rand van het strafschopgebied bijna over Mos zeilde. Door zich flink te strekken kon hij toch de bal uit de lucht plukken.
Hapering
Een kwartier voor tijd ging het mis bij de gasten. Een hapering in de 1894-defensie stelde Corenos in staat om de 1-1 op het scorebord te schieten. Bijna hadden de Roodeschoolsters in de slotseconden ook nog de overwinning behaald maar invaller Tim Uil tikte vrij voor Roy Mos de bal over.
Tot zichzelf komen
Hoe keek een balende Robert Nullmeyer, die na afloop even in de kleedkamer tot zichzelf moest komen, terug op de wedstrijd en hoe verklaarde hij het toch wel teleurstellende resultaat? Na lang blessureleed mocht hij vandaag zijn rentree maken in de basisopstelling van Veendam 1894-1. Robert: ‘Tja, waarom het vanmiddag niet lukte om onder deze weersomstandigheden, op zo’n veld van deze tegenstander te winnen? We kregen wel wat kansjes maar vooral in de eindfase ging het mis. Via de eindpass kwamen we er net niet doorheen. In de tweede helft met de wind tegen kun je eigenlijk alleen maar duels aangaan. Dan krijg je het heel lastig. Klopt, dit is hun spel. Zo spelen ze: inzakken en wachten op de counter. Daar hadden we het best lastig mee. Wij niet echt uitgespeelde kansen? Ja, dat klopt wel. Wij weinig geschoten in de eerste helft? Dat hebben we inderdaad te weinig gedaan. Pas aan het eind van het eerste bedrijf kregen we dat in de gaten. Maar dan ben je eigenlijk al te laat. Dat is het, eigenlijk. Hebben we ze in de kaart gespeeld? Zij in de counter gevaarlijk? Eén foutje en hij hangt? Ja, voor ons is het lastig om tegen zo’n tegenstander te voetballen. En in combinatie met alle (weers)omstandigheden. Inderdaad is dat voor beide teams gelijk. Of wij vanmiddag té weinig hebben afgedwongen? Ja, met een team zoals wij dat hebben is dat zo. Qua voetbal moet je er overheen lopen. Daar laten we zaken liggen.’
Aanvaller Robert Nullmeyer (rechts) van Veendam 1894 maakte sinds lange tijd weer zijn rentree in de basis. Hij was na afloop teleurgesteld over de uitvoering en het resultaat maar zei dat hij blij was om terug te zijn.
‘Ik ben blij terug te zijn’
Robert: ‘Tja, waarom het nu niet lukte en we vorige week zo goed voetbalden? Goeie vraag. We moesten het met z’n allen oppakken en niet individueel, denk ik. Wat ik hiermee bedoel? Dat we echt met z’n allen gas moesten geven en er overheen lopen. Met z’n allen heen en weer. Persoonlijk vond ik dat dit onvoldoende gebeurde. Maar dat is mijn mening. Ja, in principe vind ik dat we als team vanmiddag tekort zijn geschoten. Of het strijdplan of de tactiek om deze tegenstander te verslaan gelukt is? Je weet zelf ook wel dat wij het van ons voetballende vermogen moeten hebben. En niet van zulke strijdwedstrijden als vanmiddag. Met alles erop en eraan. Nee, eigenlijk schieten we met een punt niks op. Ja, inderdaad kunnen we normaalgesproken die tweede periode op onze buik schrijven. Op maar naar volgende week en er tegen Hoogezand er maar het beste uithalen. Wat ik van mijn eigen inbreng vond? Veel loopvermogen getoond. Positief dat ik de 90 minuten volmaakte hoewel ik het in de laatste twintig minuten wel lastig had. Ik voelde het wel. Laten we het positief afsluiten. Ik ben blij dat ik terug ben.’
Programma Veendam 1894 mannen 1 seizoen 2025-2026:
Oefenwedstrijden:
- 23/8 Parkstadtoernooi: Veendam 1894 eerste plaats met 10 punten en doelsaldo (8-1)
- 14/8 Veendam 1894 - Noordster: 4-1
- 16/8 Veendam 1894 – SVBO: 3-0
- 16/10 Veendam 1894 – VV Annen: 2-2
- 12/1 Veendam 1894 – WV HEDW: 0-11
Bekerwedstrijden:
- 30/8 Veendam 1894 - Wildervank: 1-0 (gest. 69 min.)
- 6/9 Onstwedder Boys - Veendam 1894: 0-3
- 13/9 HS’88 - Veendam 1894: 1-3
- 29/9 Veendam 1894 – Wildervank: 1-0 (restant uitgespeeld)
- 18/10 Rolder Boys – Veendam 1894: 3-0
Competitieschema seizoen 2025-2026 derde klasse R zaterdag:
- 20/9 Veendam 1894 – Corenos: 4-1
- 27/9 VV Wildervank – Veendam 1894: 1-1
- 4/10 Veendam 1894 – Helpman: 5-0
- 11/10 Hoogezand - Veendam 1894: 0-1
- 25/10 Veendam 1894 – The Knickerbockers: 1-2
- 1/11 CEC – Veendam 1894: 2-1
- 8/11 VV Groningen - Veendam 1894: 1-5
- 15/11 Veendam 1894 – SC Loppersum: 1-1
- 29/11 Veendam 1894 – Be Quick 1887: 2-0
- 6/12 Groen Geel - Veendam 1894: 1-1
- 13/12 NEC Delfzijl – Veendam 1894: 0-3
- 17/1 Omlandia – Veendam 1894: 2-4
- 14/2 Helpman – Veendam 1894: 1-2
- 19/2 Veendam 1894 – DVC Appingedam: 3-0
- 28/2 Corenos– Veendam 1894: 1-1
- 7/3 Veendam 1894 – Hoogezand:
- 14/3 The Knickerbockers – Veendam 1894:
- 21/3 Veendam 1894 – CEC:
- 28/3 Veendam 1894 – VV Groningen:
- 4/4 Veendam 1894 – VV Wildervank:
- 11/4 SC Loppersum - Veendam 1894:
- 18/4 Veendam 1894 – NEC Delfzijl:
- 25/4 Be Quick 1887 – Veendam 1894:
- 9/5 Veendam 1894 – Groen Geel:
- 16/5 DVC Appingedam - Veendam 1894:
- 23/5 Veendam 1894 - Omlandia:
Veendam 1894 speelt haar thuiswedstrijden om 15:00 uur in het Henk Nienhuis Stadion aan De Langeleegte.
De foto’s zijn genomen door Klaas Fleurke tenzij anders vermeld.
Meer info en fotomateriaal op Facebookpagina De Langeleegte huilt.