Juni 2024 (deel 1)

26-05-2024

Theatercollege “Leve de Langeleegte!”

Multitalent Eddy van der Ley

Toen de theatermaker, schrijver, organisator, presentator en initiatiefnemer van het Theatercollege “Leve de Langeleegte” Eddy van der Ley mij een paar maanden geleden belde, wist ik meteen wie hij was. Ik had namelijk net zijn laatste boek gelezen: “Heldendaad in de Sahara”. Een echte aanrader! Als ik u was en ik u een vrijblijvende tip mag geven, dan zou ik eens gaan googelen op zijn naam. Eddy van der Ley is namelijk een ongeëvenaarde multitalent.

Hij vroeg mij destijds of er belangstelling zou zijn voor zijn initiatief. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Ik twijfelde geen moment. Zeker zou er voor een herbeleving van onze ter ziele gegane profclub Veendam voldoende animo zijn. Een kleine kanttekening maakte ik wel. Wellicht dat de prijs van het kaartje (17,50 euro) een struikelblokje zou kunnen zijn. Maar allebei hadden we het idee dat de échte supporters en liefhebbers van onze geelzwarte betaalde voetbaltrots uit het verleden zich hierdoor niet zouden laten afschrikken. Het bleek gisteravond. De grote zaal in Brouwhotel Parkzicht zat op vrijdagavond 3 mei 2024 mooi vol.

Publiek theatercollege

Een volle grote zaal in Brouwhotel Parkzicht te Veendam liet eens te meer zien dat de geelzwarte voormalige betaalde voetbaltrots en zijn even historische stadion De Langeleegte nog steeds leeft. (Foto Klaas Fleurke)

Van te voren had ik een paar keer telefonisch contact met Eddy over de invulling van de avond en mijn rol hierin. Hij opperde een prominente rol voor mij. Ik liet hem weten dat ik mij bij een vooraanstaande inbreng niet op mijn gemak zou voelen. Daar ligt nou net niet mijn kracht en het is zeker geen kwaliteit van me. Ik zou me absoluut niet op mijn gemak voelen en al helemaal niet comfortabel. Laat mij maar lekker op de achtergrond zijn en stukjes tikken. Ben meer een observator dan een podiumdier. Volgens Eddy was het absoluut geen probleem. Er waren genoeg prominente gasten aanwezig die iets minder podiumvrees zouden hebben. Of ik toch (heel) kort iets kon vertellen over de herkomst van die in den lande zo bekende (voetbalstadion) naam: De Langeleegte.

De Langeleegte leeft nog steeds

Hoewel ik me goed had voorbereid en ingelezen, kwam het gisteravond niet helemaal uit de verf. Hoewel ik alles op papier had gezet kwam ik met horten en stoten niet verder dan een vaag uitgesproken ‘een lang, leeg en laag stuk land’. Ik voelde me net weer die jongen op school die een spreekbeurt moet houden en alle ogen op zich gericht weet. U begrijpt dat ik hier vroeger ook enorm tegenop zag. Nee, hier heb ik geen talent voor. In de pauze verwoordde iemand achter in de zaal het treffend: ‘Hij kan beter schrijven dan praten. En iets kort houden kan hij ook niet, daarom schrijft hij boeken, haha.’ Nou, als je het jongste boek van spreekstalmeester Eddy van der Ley gelezen hebt, dan is dat schrijfwerk van mij puur hobbyisme, het betere broddelwerk en een tikkeltje amateuristisch. Maar misschien ben ik hier té streng voor mezelf. Sommige mensen hebben gewoon alles. Verenigen heel veel talenten in zich. Eddy is in die zin een veelzijdig en bevlogen iemand. Je mag hem denk ik wel vrij en onverveerd noemen. Voor een niet-westerling heeft hij een vlotte babbel en manoeuvreert zich verbaal lenig door het gisteravond gehouden theatercollege. Gevat en geestig.

Toen ik hem bij ons eerste contact complimenteerde voor z’n boek “Heldendaad in de Sahara” vanwege het geconstrueerde aangrijpende verhaal en zijn vlotte schrijfstijl (je leest het in één ruk uit), verbaasde hij mij met zijn reactie. ‘Ja, dit boek móést ik schrijven maar ik heb jouw boek “De Langeleegte huilt” ook gelezen. Een prachtig boek.’ Ik wist niet wat ik hoorde. Was sprakeloos. De grote Eddy van der Ley heeft mijn boek over (prof)voetbalclub Veendam gelezen. Ik voelde trouwens ook dat hij het niet zei uit beleefdheid, maar echt meende. Ik wist even niets te zeggen. Wellicht heeft hij gelijk en ben ik té kritisch voor mezelf. Of zoals ze vaak zeggen: ‘Gooi vooral jezelf niet weg, dat doet een ander wel, haha!’

Samen met alle (prominente) gasten live en via het scherm beleefden we gisteravond met dank aan initiatiefnemer, presentator en organisator Eddy van der Ley een prachtige avond. Het bleek maar weer eens dat het geelzwart diep verankerd zit in de Oost-Groninger voetbalziel. De Langeleegte leeft nog steeds!

Theatercollege 'Leve De Langeleegte'

Presentator, organisator en initiatiefnemer Eddy van der Ley (rechts) nam ons bij de hand met een historische reis door betaaldvoetbalclub SC/BV Veendam. In het theatercollege ontving hij vele prominenten uit de rijke geschiedenis van de voormalige profclub zoals vlnr. Henk de Haan, Jan Korte en Joop Gall. (Foto Klaas Fleurke)

De betekenis en herkomst van de naam De langeleegte

Kris Koch in de documentaire van Voetbal 80: ‘Het is een lang eind. Er stonden maar twee, drie huizen en dan helemaal niks. Een lange tijd niets en dan een uitspanningsoord. ’t Vosje was een bierbrouwerij. Men keek dus in een lange leegte.’ Tegenover het Vosje (nu aula begraafplaats Buitenwoel/Langeleegte) lagen de eerdere voetbalvelden (nu Grote Vaartlaan). Deze waren erg nat en het voetbalveldenprobleem was nijpend. Oud-burgemeester Rudi Boekhoven van Veendam in een impressie voorafgaand aan de samenvatting van de wedstrijd Veendam-Willem II van Studio Sport: ‘Het is niet terecht dat De Langeleegte in den lande geassocieerd wordt met koud, kil en kaal. Het woord leeg heeft niks met leeg te maken. Leeg is het Gronings woord voor laag. Het woord ‘laag’ heeft een historische betekenis. Het verwijst naar laag- en hoogveen.’ (Uit het boek “De Langeleegte huilt”)

Een klein stukje geschiedenis van de ontginning volgens Willem Foorthuis

Een tijd geleden stond er een zeer lezenswaardig artikel in het DvhN over de regionale historicus Willem Foorthuis. Het is een lofzang op onze Veenkoloniën en een vingerwijzing naar de oorsprong van de naam de Lange Leegte. De conclusie van het artikel: we moeten veel trotser zijn op ons gebied! Hieronder een greep uit die bewuste bijdrage en een kort geschiedenislesje:

‘Samen met Noord-Duitsland was het hier vroeger een groot moeras. Het Bourtanger Moor. In Oude Pekela zijn ze in 1599 begonnen met de ontginning. Het was in deze regio een groot omvattend hoogveengebied dat zich uitstrekte van de Pekela’s tot Coevorden. Kanalen graven in het veen. Ga er maar aanstaan. De ontginning van de circa 200.000 hectare veengebied was een vernuftig staaltje van waterstaatkunde. Dat is gewoon wereldtop. Tussen Hoogezand en Coevorden ontstond het grootste bevaarbare kanalenstelsel ter wereld met bijna een 6700 km lengte. Er waren ongeveer 7000 vertakkingen! Daar zijn nu nog ongeveer 4000 van over. Mensen uit de hele wereld kwamen hier kijken hoe we dat deden. Oude Pekela, Veendam en Hoogezand was hét industriegebied van de stad-Groningen. Hier was dus zogezegd in de 18de en 19de eeuw de kraamkamer van de industrie van onze moderne samenleving. Dus veen is geen armoe maar juist rijkdom! Het is zeker in tegenspraak met een hier algemeen gebezigde uitspraak: ’t was niks, ’t is niks en ‘t zal nooit wat worden! Nogmaals, we mogen en moeten trotser zijn op onze Drents-Groninger Veenkoloniën!’

Amateurhistoricus Rink Oosting

Als ik amateurhistoricus Rink Oosting aan de telefoon heb, geeft hij uitgebreid uitleg over de herkomst en betekenis van de Langeleegte. Oosting weet alles over Veendam en zijn rijke historie. Rink: ‘Langeleegte schreef men vroeger los: dus Lange Leegte. Het komt al voor in het kadaster van 1832. Dat kun je opzoeken op internet via hisgis.nl. Ook komt het al voor op een plattegrond van 1851-1855 met de woorden Lange Leegte. De naam Veendam kwam voor het eerst voor in 1655. Rond 1700 waren er al twee kanalen (diepen) gegraven. Het Oosterdiep en het Westerdiep. De kanalen, diepen en wijken waren voor de ontwatering bij het afgraven van het veen en voor het vervoer van het turf. In Veendam is er wel drie, vier meter veen afgegraven. Bij Bareveld was wel 12 meter veen. Niet overal was het land gelijkmatig. Op zandruggen was het land bijvoorbeeld hoger. Ook in Veendam kun je tegenwoordig die hoogteverschillen terugvinden. Op sommige plekken was het ook natter door de aanwezigheid van vennen. In het gebied tussen Borgercompagnie en de statige Veenborg Buitenwoel aan het Westerdiep in Veendam bevonden zich maar een paar woningen waaronder dat grote witte huis “Carpe Diem” (klasgenootje van mij woonde er: Kees Mensch), veen en landerijen. Het was een lange, lege, lage vlakte. Het woord leeg betekent in het Gronings laag. Dat is dus de betekenis. Denk aan de Groningse uitspraak: leeg wotter/laag water.

Bertus Kort

Supporter Bertus Kor mocht het theatercollege “Leve de Langeleegte” muzikaal afsluiten met de enige en echte Langeleegtekraker: ‘Aan de Langeleegte speelt een groot kampioen!’ (Foto Klaas Fleurke)

Zo rond 1920 was de ruim drie kilometer lange strook, tussen het Westerdiep in Veendam en Borgercompagnie nog in eigendom van twee grootgrondbezitters: Eppo Smit en Fokke Harms Mulder. Tussen hun landerijen liep vanaf de klapbrug bij Buitenwoel tot aan de korenmolen van Smit in Borgercompagnie een onverharde boerenlaan. Deze weg werd in de volksmond de ‘smalle Langeleegte’ of ‘oude Langeleegte’ genoemd. Bij die eerder genoemde klapbrug zou later de tweede ingang van sportpark Langeleegte komen. Nu heet het Goudpad/Goudlaan/Nieuwoldstraat. Dus Lange Leegte is een lange lage vlakte. Het is verbasterd tot Langeleegte en in de volksmond verworden tot een lange lege vlakte. Voor onbekenden was het ook een paar huizen en daarna niets. De huizen aan de straat de Langeleegte (het werd later aan elkaar geschreven) zijn ook in blokken van drie of vier gebouwd in ongeveer dezelfde periode, na de oorlog. In 1950 is met de aanleg van het huidige sportpark, dat de naam De Langeleegte kreeg, begonnen en is in 1954 gereedgekomen met de intrede van het betaald voetbal. Hier is trouwens sprake van hoogveen. Daarbij ben je afhankelijk van regenwater voor verdere groei. Bij laagveen ben je meer afhankelijk van grondwater. In en na de ijstijd is hier het gebied al ontstaan zoals het nu is.’

Ambitieuze Veendam 1894 VR-1 overtuigend kampioen!

Voetbalvereniging Veendam 1894 beleefde met de standaardteams bij zowel de vrouwen als mannen een topdag. Op een zonovergoten 11de mei van het jaar 2024 viel werkelijk alles op z’n plaats. De voetbalvrouwen van trainer/coach Richard Nuus glorieerden als eersten in en tegen Glimmen VR-1. Met een klinkende overwinning van 0-4 werd Veendam 1894 VR-1 overtuigend kampioen in de derde klasse. Met nog één wedstrijd te spelen kunnen de geelzwarten niet meer achterhaald worden en daarmee promoveren de ambitieuze dames naar de tweede klasse! Proficiat en hulde!

Veendam 1894 VR-1

De Veendammer voetbalvrouwen lieten er geen twijfel over bestaan wie er in hun derde klasse kampioen zou worden. De ambitieuze Veendam 1894 VR-1 werden in Glimmen gehuldigd na een overtuigende overwinning! (Foto Klaas Fleurke)

De wedstrijdbespreking van Richard Nuus in de Maritieme Bar van het Henk Nienhuis Stadion aan De Langeleegte was glashelder. In duidelijke bewoordingen vertelde hij zijn vrouwenselectie klip en klaar wat er in de kampioenswedstrijd van ze verwacht werd. Vooral uitgaan van eigen kracht en vertrouwen op eigen kunnen. Uit zijn uiteenzetting sprak zoveel vertrouwen dat bij mij al duidelijk werd dat het in Glimmen niet meer mis kon gaan.

Harry Nijboer, de technisch verantwoordelijke binnen Veendam 1894 voor zowel de mannen- als het vrouwenvoetbal, had voor de kampioenswedstrijd een heuse bus laten regelen. Ik mocht met Harry meerijden naar het Sportpark Groenenberg in het Groningse dorp Glimmen. Want we zouden na afloop van de vrouwenwedstrijd meteen terugrijden naar Veendam om de belangrijke wedstrijd van de mannen bij te wonen.

Het Sportpark aan de Markeweg 4 in Glimmen is bekend terrein bij Veendam 1894. Hoe toevallig kan iets zijn? Een aantal jaren geleden (2019, KF) behaalde Veendam 1894 daar z’n laatste grote succes. Het toen nog op zondag spelende eerste elftal met de oud-profs Marnix Kolder en Angelo Cijntje (toen helaas geblesseerd) in de gelederen voetbalden op neutraal terrein een promotiewedstrijd tegen Peize. De geelzwarten wonnen toen met 4-2 en promoveerden – wederom hoe toevallig – van de derde naar de tweede klasse. En nu kunnen zowaar de Veendam 1894-vrouwen voor hetzelfde succes gaan, met één verschil: ze kunnen promoveren door kampioen te worden. Spelen de Veendammer vrouwen straks op een hoger niveau dan de mannen?

Henk Nienhuis-Stadion

De selectie van trainer/coach Richard Nuus vertrok met een heuse bus vanaf het Henk Nienhuis Stadion naar de kampioenswedstrijd. (Foto Klaas Fleurke)

Trainer/coach Richard Nuus een half uur voor de kampioenswedstrijd op het veld in Glimmen. Na een aantal jaren op zoek zijn geweest naar succes, kan het vanmiddag gebeuren. ‘Glimmen uit geen zekerheidje? De thuiswedstrijd ook moeizaam? Een fysiek sterke ploeg? Hoe ik de dames heb geprepareerd om toch succesvol te zijn? Uiteindelijk zijn we al een jaar bezig. De meiden weten precies wat ze moeten doen. Ze weten wat ze kunnen. Ze weten wat ze aan elkaar hebben. Natuurlijk gaat Glimmen zich verdedigen. Er is natuurlijk niets erger dan dat je een kampioen over de vloer krijgt. En die hier dan vervolgens een feestje gaan vieren. Simpel. Dat wilde ik als voetballer en trainer ook liever niet. Maar weet je: we zijn gewoon beter. Klaar. Dus we worden hier gewoon kampioen!’ Dat zijn uitspraken die ik graag hoor. Hier spreekt vertrouwen uit. Richard: ‘Absoluut. Zeker op basis van wat ze dit seizoen hebben laten zien. Ze doen het zelf hè. Ik heb dit al eerder gezegd, maar ik ben dan als trainer net het missende puzzelstukje voor deze vrouwen geweest. Onderdeel van de duizend stukjes. De rest dat doet het team zelf en de mensen die rondom dit team van alles hebben opgezet en bewerkstelligd. Dan noem ik mensen als een Henk van Calker, Harry Bos en Markus Slor die ermee zijn begonnen. Ja, dat ik hier dan mag staan met heel veel meiden uit de eigen opleiding dat doet me zo goed. Natuurlijk zijn er ook meiden bij gekomen die het elftal versterkt hebben. Maar 80 procent is gewoon Veendamster. Dat is ook het unieke van dit elftal.’ We spreken af dat we elkaar na het binnenhalen van de titel na afloop even weer spreken. Daarna kijkt Richard Nuus even belangstellend naar de warming-up van tegenstander Glimmen. Richard: ‘Ik tel bij hen maar één wissel. Daar kijk ik altijd even naar. Ik begreep al dat ze hier pas een horecatoernooitje hebben gehad. Met Hemelvaart. Maar mijn meiden zijn fit. Na twintig minuten straks moet de spanning eraf zijn en moet het vrij snel klaar zijn. Snel scoren? Ja, dat is een moeilijke beslissing. We hebben een trainingsopkomst van 92 procent. Ik heb gewoon vier meiden die teleurgesteld zijn omdat ze niet in de basis beginnen. Dat vind ik heel vervelend. Ik hoop dat de basisspeelsters dat beseffen en het snel klaarmaken. Dan kunnen die andere meiden ook spelen.’

De wedstrijd in Glimmen was eenzijdig. De zelfbewuste Veendammer vrouwen lieten er geen twijfel over bestaan wie dit seizoen het beste team in de deze derde klasse is. Het was eenrichtingsverkeer de keepster van Glimmen die zich kranig verweerde. Na rust hoorde ik iemand iets zeggen over het percentage balbezit. Dat zou iets zijn van 5 – 95 in het voordeel van de Oost-Groningse vrouwen. De geelzwarten waren duidelijk bezig met hun missie. Kampioen worden. Niemand verzaakte en er waren geen dissonanten. Het strijdplan werd naar behoren uitgevoerd. De druk werd zodanig opgevoerd dat die eerste goal niet kon uitblijven. Er werd eigenlijk maar op één helft gevoetbald. Het was spits Senya de Jonge die het beginsein gaf voor het grootste succes in de jonge historie van het vrouwenvoetbal in de Parkstad. Na een tweetal pogingen die strandden op de goede doelvrouw van de thuisclub, was het bij de derde poging na een kwartier spelen wél raak. En hoe. Ze nam de bal vol op de pantoffel en die sloeg via de onderkant van de lat als een granaat binnen. Deze voorsprong inspireerde de aanvallende linkermiddenveldster Ilse Bos tot ongekende prestaties. Op een in één keer genomen prachtige volley van haar een paar minuten later had de keepster van Glimmen totaal geen verweer. Deze 2-0 betekende eigenlijk dat de voorpret al kon beginnen. Hoewel? Veendam 1894-keepster Renee Nuus hoefde in de hele wedstrijd slechts één keer handelend in actie te komen. Zoals het bij een topdoelvrouw hoort, stond ze er op dat ene moment. Daarna regen de aanvallen van de Veendamse vrouwen zich aaneen. Wiselie Kamphuis schoof als centrumverdedigster in waar het kon. Rechtermiddenlinie speelster Marieke Japenga ging keer op keer op zoek naar de achterlijn. Het leverde veel gevaar op in de zestien van Glimmen. Het aantal balcontacten in die zestien was zeer hoog. Die derde treffer kon dan ook niet uitblijven. Het was uiteindelijk Lotte Kalk die uit een scrimmage doeltreffend uithaalde. Deze 3-0 bij rust betekende dat na de pauze het grote wisselen kon beginnen. In de eerste helft waren ook nog Tessa Dammer en Puck Edzes op het middenveld zeer actief. Puck maakte in de tweede helft nog de 0-4 door vanaf afstand de bal kansloos achter de keepster van Glimmen te jagen. Tweede spits Daphne de Jong speelde een prima wedstrijd maar had geen geluk met haar schoten. En de verdedigsters Kayleigh Guikema en Kyra Korringa kwamen nauwelijks in de problemen.

Senya de Jonge

Diepste spits Senya de Jonge brak de ban voor de Veendam-vrouwen en knalde de zo bevrijdende openingstreffer al vroeg in de wedstrijd tegen de touwen. (Foto Klaas Fleurke)

Na de rust kwamen de selectiespeelsters Jolien Meinds, Melissa Nijborg, Bente van Vondel, Megan de Silva de Freitas en Mikal Ouwejan nog binnen de lijnen. Ook zij mochten onderdeel uitmaken van deze zeer succesvolle Veendamse formatie. Na het laatste fluitsignaal kon het kampioensfeest in gang worden gezet. Een hoge KNVB-official kwam de medailles uitreiken en Veendam 1894-voorzitter Jeroen Adam feliciteerde de voetbalvrouwen namens het bestuur van Veendam 1894 met het behaalde kampioenschap. Teammanager Daniëlla Guikema regelde heuse kampioensshirts voor de kersverse kampioenen.

Na de huldiging en ceremoniële plichtplegingen wil ik rechterverdediger Lotte Kalk graag even een paar vragen stellen. Lotte stralend lachend als ze van alle kanten wordt gefeliciteerd: ‘Wacht even hoor. Waarom je mij eigenlijk als eerste wilt feliciteren? Nee, geen idee. Oranje Nassau? Ja, dat weet ik nog wel.’ Een paar jaar geleden ging een halve finale van de nacompetitie heel sneu verloren door de penaltyserie in Groningen te verliezen. Lotte miste toen de laatste strafschop. Toen ging de kans op een zo gewenste promotie naar de tweede klasse verloren. Lotte kan er nu om schaterlachen: ‘Ja, dat achtervolgt me al jaren. Daarom is het nu zo mooi om hier met een kampioenschap te staan. Ja, fantastisch. Destijds (juni 2022, KF) kon ik wel door de grond gaan. Een paar jaar heb ik dat gevoel van toen in m’n hoofd gehad. Dat we nu dan kampioen zijn geworden is echt fantastisch. En dan maak ik de kampioenswedstrijd ook nog het derde doelpunt. Ja, het is me vandaag gegund. Zo lekker! Dat had ik van te voren echt niet gedacht. Ja, ook nog een belangrijke derde goal want daarmee was de wedstrijd eigenlijk al voor rust beslist. Ja, dat is inderdaad extra bijzonder. Dat ik die goal dan mag maken, tja. Gerechtigheid? Ja, het voelt een beetje als een tweede kans. Inderdaad. Dat die promotie dan nu uiteindelijk wel lukt, voelt echt geweldig. We hikten steeds een beetje tegen die promotie aan. Het was steeds net niet. Nu zijn we er echt klaar voor om echt te promoveren. Het is ons deze keer gegund. Heerlijk, zonder nacompetitie deze keer. Ja, geweldig, we gaan gewoon naar de tweede klasse. Het is grappig. Mochten de mannen er dit seizoen inblijven, dan spelen wij als vrouwen gewoon een klasse hoger. Dat vind ik gewoon leuk. Komt goed, we gaan hier eerst even lekker van genieten. We gaan er zeker een mooie dag van maken verder!’

Lotte Kalk

Lotte Kalk nam met de belangrijke derde treffer voor Veendam 1894 VR-1 meer dan revanche voor het penaltyechec in de nacompetitie van twee jaar geleden tegen Oranje Nassau VR-3. (Foto Klaas Fleurke)

Een glimmend van trots zijnde trainer Richard Nuus na afloop van de kampioenswedstrijd te midden van het feestgedruis op het veld: ‘Of de wedstrijd is gelopen zoals ik het had verwacht? Kijk, van te voren weet je dat dit de wedstrijd is om kampioen te worden. En dat doen die meiden gewoon. Zo gefocust als ze zijn. Het is niet onze beste wedstrijd. Maar dan nog. Af en toe wordt er gewoon nog goed gevoetbald met absoluut goede goals. Inderdaad, belangrijke doelpunten op belangrijke momenten. Kijk, dit zijn in principe niet de beste wedstrijden. Maar uiteindelijk denk ik dat we nog een behoorlijk acceptabel niveau op de mat hebben gelegd. Ik ben super, super, super trots. Dick Lukkien zei het gisteren (FC Groningen promoveerde vrijdagavond met de Veendammer oefenmeester door een 2-0 zege op Roda JC naar de eredivisie, KF) ook over zijn ploeg, maar ik ben het ook op mijn meiden. Ja, ze verdienen dit. Je hebt Lotte er even uitgelicht? Ja, begrijpelijk en mooi voor haar. Ze scoorde inderdaad die belangrijke derde goal. Maar aan de andere kant, kun je iedereen er wel even uit lichten. Iedereen heeft wel haar verhaal. Het is gewoon een goed en mooi team. Ja, dit is gewoon de kers op de taart. En nu wil ik naar mijn meiden.’

Onthaal Veendam 1894 VR-1

De touringcar met de kersverse kampioenen werd aan De Langeleegte feestelijk onthaald door de Veendammer brandweer. (Foto Klaas Fleurke)

In de rust van de mannenwedstrijd reed de bus met spelersvrouwen de grote parkeerplaats voor het Henk Nienhuis Stadion op. De veroverde titel werd door de brandweer met het nodige bluswater aan De Langeleegte onthaald. Tot grote verrassing en hilariteit van de jonge kampioenen. De klanken vanuit het stadion van de onvervalste Langeleegte-kraker “Aan de Langeleegte speelt een groot kampioen…” klinken luid en duidelijk bij iedereen in de oren.

Drie veroverde punten van Veendam 1894 op naaste concurrent Onstwedder Boys

De mannen van interim-trainer Armand MacAndrew konden wat dat betreft niet achterblijven en boekten later aan De Langeleegte een broodnodige overwinning van – hoe toevallig – 4-0 op naaste concurrent Onstwedder Boys. Hiermee schudden ze de Onstwedders van zich af en met nog drie wedstrijden te gaan kunnen ze de nacompetitie om degradatie nog ontlopen. Daarvoor is het wel nodig om de komende drie wedstrijden nog punten te verzamelen. Te beginnen midweeks uit tegen Mamio, dan volgt de uitbeurt naar The Knickerbockers en er wordt aan De Langeleegte afgesloten tegen Loppersum. In de spannendste klasse van Nederland is nog van alles mogelijk. De geelzwarten staan nu in ieder geval 1 punt boven de nacompetitiestreep met één wedstrijd minder gespeeld.

De wedstrijd Veendam 1894 – Onstwedder Boys door de ogen van de geblesseerde eerste elftalspeler Lorenzo Langeland.

De voorbeschouwing

Lorenzo kwam voor het laatst in actie in de bekerwedstrijd tegen Meeden. Daarna raakte de begenadigde middenvelder niet voor het eerst ernstig geblesseerd. Dus de eerste vraag als we de voorbeschouwing doen, is hoe het met hem gaat. Lorenzo: ‘Het gaat goed. Drieënhalf week geleden ben ik geopereerd. Daarom moet ik zes weken in deze mitella. Dus nu nog tweeënhalf week. Daarna ga ik onder begeleiding van de fysio weer herstellen. De operatie was goed gelukt. Omdat ik twee keer mijn schouder uit de kom heb gehad, hebben ze nu een kapsel ingekort en een soort kraakbeen hebben ze vast gezet aan het bot. Het kapsel was uitgerekt en het kraakbeen was losgescheurd. Nu zou het niet meer uit de kom kunnen schieten. Over een maand moet ik voor controle. De dokter heeft mij verzekerd dat wat kapot was, is gemaakt. Of de arts ook iets heeft gezegd over contactsporten? Hij heeft me verzekerd dat als alles goed herstelt, dan mag ik alles weer doen wat ik hiervoor ook deed. Dat is zeker mijn doel. Om met het voetballen weer terug te komen. Maar dat kan nog wel een paar maanden duren. Of de voorbereiding op het nieuwe seizoen te vroeg komt? Dat moeten we nog gaan zien. Hoe het herstel verloopt. De arts zei dat dit per situatie kan verschillen. Jongeren herstellen hier in principe sneller van. Zelf vertrouwen hebben is in die zin belangrijk.

Lorenzo Langeland

De langdurig geblesseerde eerste elftalspeler Lorenzo Langeland laat zijn licht schijnen op de belangrijke competitiekraker van Veendam 1894 tegen rivaal Onstwedder Boys. (Foto Klaas Fleurke)

Wat mijn verwachtingen voor vanmiddag zijn? Ik denk dat dit een van de belangrijkste wedstrijden van het seizoen is. Als je deze wint doe je goede zaken. Verlies je dan wordt het heel moeilijk. Wat ik verwacht? Ik durf het eigenlijk niet te zeggen. Wat mijn gevoel is? Mijn gevoel zegt me dat we gaan winnen. Waar dat gevoel op gebaseerd is? Nergens op. Het is m’n eigen gevoel. Ik weet het niet. Het is mooi weer. Mooiweervoetballers. Het gaat er nu echt om. Ik denk dat het nu wel gaat gebeuren. En het heeft dit seizoen niet altijd meegezeten. Nee, bij de heenwedstrijd in Onstwedde was ik er niet bij. Ik heb er wel over gehoord natuurlijk. Inderdaad gaven we daar in de tweede helft een 2-0 voorsprong helemaal uit handen (5-2, KF).’ Het zakte als een plumpudding in elkaar. Lorenzo: ‘Tja, volledig onnodig natuurlijk, maar ja, daarom staat Veendam 1894 nu op de plek waar ze staan. Je staat waar je staat. Er moeten gewoon nog punten gehaald worden en laten we daar vandaag maar mee beginnen. Een onderlinge concurrentiestrijd. Ja, het gevoel is goed maar is niet gebaseerd op wat ik de laatste weken heb gezien. Ja, natuurlijk willen we die nacompetitie ontlopen. Of de gebeurtenissen van de laatste weken met onder meer het opstappen van de trainer nog zullen doorwerken? Moeilijk te zeggen. Kijk, in die zin ben ik er nu natuurlijk minder intensief bij betrokken. Het is natuurlijk nooit goed dat er zo tussentijds een trainer abrupt mee stopt. Zoiets moet van beide kanten komen. Het ligt niet alleen aan de trainer. De jongens moeten zelf ook in de spiegel kijken.’ Als ik zeg dat ze dat zeker wel doen maar alleen om zichzelf te bewonderen en te zien hoe goed en mooi ze wel niet zijn, moet Lorenzo lachen. ‘Ik vind dat als je zelf niet honderd procent levert en je er niet honderd procent voor inzet, dan kun je dat niet op een trainer afschuiven. Dat vind ik echt. De manier waarop het allemaal gegaan is, verdient zeker niet de schoonheidsprijs. Maar laat ze nu maar bewijzen dat ze het wél kunnen. Laat ze het goede voorbeeld van de vrouwen maar volgen. Tja, waarom de mannen die focus en ambitie nog niet hebben gevonden? Ja, als je dat antwoord zou weten dan was het gemakkelijk geweest natuurlijk. We kunnen best goed voetballen, maar soms mist er gewoon wat. En wij moeten gewoon honderd procent zijn anders winnen we geen wedstrijd. En als je dan vijf procent mist, dan wordt het moeilijk. Wij kunnen niet zomaar uit het niets een goal maken. Tja, het is lastig. Het is nu eenmaal zo. Maar ik ga ervan uit dat ze weten wat er vanmiddag op het spel staat. Ik ben benieuwd.’

Dinand de Jonge

Flankaanvaller Dinand de Jonge was aan Veendam-zijde voor de Onstwedders een echte handenbinder. Hij was twee keer trefzeker net als zijn broer Winston. (Foto Klaas Fleurke)

In de rust

We zoeken even een plekje waar we rustig kunnen praten omdat uit de stadionspeakers de Langeleegtekraker “Aan de Langeleegte speelt een groot kampioen…” knalt. Veendam 1894 staat met 1-0 voor door een vroeg doelpunt van Winston de Jonge die al in de 6de minuut de geelzwarten met een geplaatst afstandsschot uithaalde. Onstwedder Boys-doelman Rein Koudstaal is kansloos. Er is veel beleving maar in balbezit mogen de Veendammers wel iets zuiniger zijn. Lorenzo: ‘Je creëert niet veel. Ja een paar corners die een aantal hachelijke momenten veroorzaken. Op het einde kom je nog een paar keer goed weg. Een bal op de lat van Onstwedde en een kopkans voor Sem Nieuwenhuis. Ik vind Onstwedder Boys geen sterke ploeg maar ze zijn wél gevaarlijk in de omschakeling. Ze komen er een aantal keren snel uit en daar moeten we waakzaam op zijn. Na rust moet je vol voor die 2-0 gaan en niet achteruit gaan lopen. En de scheidsrechter had een rode kaart moeten geven toen Dinand de Jonge als doorgebroken speler werd gevloerd. Onstwedde kwam goed weg met geel. Nee, dat was honderd procent een rode kaart. Klopt, de voorsprong van 1-0 is minimaal. Het is inderdaad een beetje broos. Overtuigend is het nog niet. Balbezit is schaars. Van beide kanten is het erg slordig. Dat kun je misschien verwachten bij een dergelijke wedstrijd met zoveel belangen. Het voetbal is niet hoogstaand maar er zit wel beleving in. Aan inzet ontbreekt het niet. Maar ze mogen wel iets zuiniger zijn in balbezit. Het gaat nu een beetje teveel heen en weer. Zeker: hotsknotsbegoniavoetbal. Dat is nog een verbeterpunt. Maar als je hem zo over de streep kunt trekken, is het wat mij betreft ook prima. Of er aan Veendam-kant mij nog spelers opvallen? Goeie vraag. Niet dat er individueel spelers boven uit steken, maar Nick Nijboer werkt zich een slag in de rondte, het snot voor de ogen. Is sterk in de duels. Dinand is een handenbindertje voorin. Nee, het klopt dat het allemaal te slordig is. En achterin staat het prima. Alleen Yorick Zuur speelt een beetje onwennig in het centrum. Maar goed, de laatste linie is nog niet echt getest. Ze hebben niet heel veel te doen gehad. Ja, ze moeten er voor waken geen onnodige overtredingen te maken op gevaarlijke plekken. Wessel Bieze deed dat een paar keer.’ Wessel zou in de rust geblesseerd achterblijven in de kleedkamer en Max Drewes kwam hem vervangen. Max ging na rust in het centrum spelen en Yorick ging naar de rechterkant. Lorenzo: ‘Ook op het middenveld werden een paar keer onhandige overtredinkjes gemaakt. Daar moeten ze voor oppassen. Tja, wat de trainer in de rust zal zeggen? Als ik trainer was zou ik zeggen dat ze absoluut moeten gaan proberen om die bal langer in de ploeg te houden. Dat je controle over de wedstrijd krijgt. En dan proberen voor die 2-0 te gaan en niet achterover gaan leunen. Druk blijven zetten en controle pakken. En minder slordig zijn met vrije trappen. Dus meer halen uit standaardsituaties. Zeker moet Onstwedder Boys na de pauze komen. Ze hebben niets aan verlies. Dat biedt misschien ook mogelijkheden. Nou ja, een tweede helft. We houden ons hart een beetje vast want het is allemaal nogal broos zoals jij dat zegt. Het is kwetsbaar. Maar we zullen het gaan zien. We hopen er het beste maar van en zien elkaar na de wedstrijd weer.’ De laatste tonen van het lijflied van de geelzwarten verdwijnen langzaam uit het gehoor. “Speelt een groot kampioen…..”

Veendam 1894 - Ontwedder Boys

Veendam 1894 boekte op concurrent Onstwedder Boys een fijne overwinning. Zonder dat de geelzwarten heel veel creëren, scoren ze wél vier keer. (Foto Klaas Fleurke)

Na afloop

We sluiten de wedstrijd met een 4-0 stand na een zuinige en breekbare 1-0 bij rust. Lorenzo: ‘Een mooie overwinning. Ook fijn dat je die tweede van Dinand de Jonge kort na rust maakt.’ Na twee gemiste kansen daarvoor rondt hij het in 55ste minuut na goed doorzetten beheerst af met een geplaatste schuiver. Dinand was deze middag een echte handenbinder voor de Onstwedder afweer. Lorenzo: ‘In deze tweede helft ben je ook echt oppermachtig geweest. Ik vind het dus een zwaar verdiende overwinning.’ Een kleine kanttekening van mijn kant. Als Veendam 1894-doelman Thijs Graver kort na rust een één tegen één-situatie niet knap onschadelijk had gemaakt en Onstwedde wel langszij was gekomen, dan had ik het nog moeten zien. Lorenzo: ‘Klopt, dat was een heel grote kans van ze. Inderdaad, dat was een cruciale redding van Thijs. Als Onstwedde gelijk 1-1 had gemaakt dan was het heel moeilijk geworden.’ En door de tweede gele kaart , dus rood, van Sven Jaegers, na een charge op Ryan de Bruijn, kwam er voor de thuisclub ook meer ruimte. Dat bevorderde ook het overwicht en kregen de geelzwarten nog meer ruimte. Lorenzo: ‘Ja, en zo heb je ook nog even aan het doelsaldo kunnen werken. Maar het is al met al een fijne overwinning. Ja, twee keer Dinand de Jonge en twee keer Winston de Jonge. Ik zei in de rust nog tegen Dinand: maak er in de tweede helft nog maar twee. Nee, heel netjes. Zeker is dit vanmiddag een mooie zege. Ja, precies, we waren voorafgaand bij de vrouwen toen we tegen elkaar zeiden: laten die mannen een voorbeeld nemen aan de vrouwen. Zeker hebben ze dat met deze uitslag van 4-0 gedaan. Het voetbal was zeker niet groots vanmiddag. Goed was het niet. Maar kijk je naar de hele wedstrijd dan heb je terecht gewonnen. Of het mee heeft gezeten? Nee, dat vind ik niet. Het waren gewoon goede goals. Of zeg ik nou iets raars? Het waren toch geen mazzelgoals? En afgezien van die kans gelijk na rust heeft Onstwedde toch niet iets afgedwongen? De gasten hebben geen aanspraak gemaakt op de overwinning. Echt niet. Zeker zat er beleving in deze wedstrijd. Je zit in een fase van de competitie dat het niet mooi hoeft maar gaat het vooral om de punten. Die punten moet je over de streep trekken. Dat zie je vandaag ook. Heb je beleving dan maak je gewoon vier doelpunten. Zonder dat je heel veel creëert werk je zo wel aan je doelsaldo. Onstwedde heb je nu een flinke dreun gegeven. Alleen HFC’15 wint vanmiddag wel. Die staan één punt onder ons. Dus Mamio uit dinsdag wordt heel belangrijk. Tja, wat je boven dit verslag moet zetten? Een lastige. Poeh. Iets met strijd drie belangrijke punten over de streep getrokken of zoiets. Of ik in de tweede helft nog uitblinkers heb gezien? Ik vond het middenveld wel sterk spelen. Irfan Jukovic, Ryan de Bruijn en Ramon de Jong. Deze laatste speelde ook goed totdat hij met een hoofdblessure vervangen moest worden. In de tweede helft kwamen Robin Mik, Nick Pepping en Peter Piening binnen de lijnen voor Nick Nijboer, Yorick Zuur en Ramon de Jong. Ik vond dat vandaag iedereen een voldoende haalde. Niemand zakte vandaag door de ondergrens. En met name na rust een sterke middenlinie.’

Irfan Jukovic

Veendam 1894-speler Irfan Jukovic speelde na rust op het middenveld samen met zijn medevoetballers een prima partij. (Foto Klaas Fleurke)

Klik volgende voor deel 2 van juni 2024.